Directnodig.nl - Van Ambulance tot Ziekenhuis en toch thuis

Spoedeisende hulp: 112
Teksttelefoon: 0800 - 8112

Een ondergeschoven kindje zou ik de ambulancedienst zeker niet willen noemen. Toch lijken hun collega's van de andere hulpdiensten meer in 'the picture' te staan onder de bevolking. Bijna iedereen heeft wel een duidelijk beeld van bijvoorbeeld een politieagent of brandweerman.

Ik vind het beroep van de ambulance-medewerker meer dan bewonderenswaardig, dit zonder eerdergenoemde dienstverleners tekort te doen. Misschien juist vanwege de anonimiteit van deze hulpverlener, die een soort bescheidenheid lijkt te suggereren, wekt dit bij mij een gevoel van sympathie op.

Het ambulancepersoneel is een schakel in de ketting van hulp die gegeven wordt aan een patiënt of slachtoffer en verleent de directe hulp alvorens de patiënt wordt overgedragen aan het ziekenhuispersoneel. (Ervan uitgaande dat de situatie buiten het ziekenhuis plaatsvindt natuurlijk). Het feit dat men doorgaans alleen te maken heeft met deze dienstverlener in geval van acute nood, weliswaar intensief maar kortstondig, draagt waarschijnlijk ook bij tot de anonimiteit zoals hierboven beschreven.

Het ambulancepersoneel wordt ook wel het 'AMBU-team' genoemd. Dit team bestaat uit twee medewerkers:
-de ambulancechauffeur, die zorg draagt voor de technische zaken zoals het onderhoud van de ambulance.
-de ambulance-verpleegkundige, die de spoedeisende hulp verleent.
Naast hun normale opleiding moeten beide hulpverleners een aanvullende opleiding volgen, alvorens ze het beroep in de ambulance mogen uitoefenen. De vaardigheden waar je als ambulance medewerker aan moet voldoen zijn niet gering..

Echter, hoe goed ze ook getraind zijn om het hoofd koel te houden, opdat zij hun professionele houding niet verliezen, een hulpverlener is en blijft een mens met gevoelens. Vanzelfsprekend ontkomen zij er niet aan dat bepaalde situaties een traumatisch effect op hen hebben. Daarom is er de mogelijkheid tot nazorg voor medewerkers van alle hulpverlenende diensten, vaak in de vorm van een psycholoog.

Het is misschien interessant om te lezen hoe het ambulancepersoneel het beoefenen van dit fascinerende beroep ervaart. Op verschillende manieren zijn hun ervaringen opgetekend, van blogs tot (digitale) boeken. Ik noem hier: Verhalen uit de Ambulance van auteur Mariëtte Middelbeek en de blogs van Elbert, een ambulance-chauffeur. Hieruit blijkt dat bescheidenheid een groot goed is onder de ambulancebroeders en -zusters. Maar ook humor is voor hen van levensbelang. Tevens wordt duidelijk onder welke extreme situaties zij vaak moeten handelen.